Yansimalar

Yanlislar yaptim bu hayatimda cok...
Cok hemde...
Yanlislari yanlisliklarla kapatmaya calistim bazen de.
En sert dususleri o zamanlar yasadim.

Bazen de bir yanlisdir ki tutturdum arkasindan gittim.
Yanlis oldugunu bile bile yaptim bazen de bunu...

Yine donsem o hayatima, yine yapardim ama o yanlislari.
Tek noktasini degistirmem, virgulune bile dokunmam hatta...
Cunku onlar benim yanlislarim.
ve hayat, sadece onlarla olculur...

Yaptigim bir yanlistan dolayi sevmiyorsan eger beni, sevme...
Kirginsan bana onlardan dolayi, kiril...
"Yanilyorsun" diyip cekip gittiysen eger, git...
Cunku ben, yanlislarimla mukemmel bir insanim!
Eger onlari alirsan benden, sadece bir insan kalirim...

Jehan Barbur - Öylesine

Yüzümü gönlüne koysam 
Yemin tutsa kalbim beni sever miydin 
İçimi avcuna döksem 
Beni azıcık çözer miydin 
Yok olmuyor istemekle bitmiyor 
Hiç bir yol yarılanmıyor uzadıkça uzuyor 
Kal demiyor söz vermiş susuyor 
Kelimeler düşmüyor içinde salınıyor 

Yüzümü gönlüne koysam 
Yemin tutsa kalbim beni bilir miydin 
Yok olmuyor istemekle bitmiyor 
Hiç bir yol yarılanmıyor uzadıkça uzuyor 
Kal demiyor söz vermiş susuyor 
Kelimeler düşmüyor içinde salınıyor 

Düşümü aklına katsam 
Yemin tutsa kalbim beni sever miydin

Incir Receli

Esme deli rüzgar
Basım dönüyor...
Suskun bu martılar
Içim sıkılıyor..

Deli rüzgar
Dur bir kadeh sarap içelim
öyle git!


Esme deli rüzgar
Basım dönüyor
Suskun bu martılar
Içim sıkılıyor

Deli rüzgar
Dur bir nefes duman içelim
öyle git!



Oysa.... Ben hic sevmem ki receli!

Adam

Bir erkek iyi bir insan olmak icin ugrasmaz!
Bir erkek, adam olmak icin ugrasir.
Ama bu ugras oyle para getirsin, arkadaslari arasinda iyi gorunsun diye olmaz.
Kendi icin de degildir aslinda...
Sadece adam olmak icin hic degildir...
Butun geceler boyu calismalar, okumalar-yazmalar, okullar, seyahatler, yaptigi isler...
Hepsi sadece adam olmak icindir...
Bir erkek kendi icin istemiyorsa, ve etrafina gostermiyorsa neden adam olur?
Annesinin oglu olmak icin...
Cunku erkek hicbir zaman anne olamaz ve tek kutsal kadin "o"dur!
Bir ananin yurekten bakip gurur duymasi ogluyla, herseyden otedir...

Anneler gunun kutlu olsun annem...

Kaybedenler Kulubu

Kaybedenler Kulübü - Kaybetmek ve Bazen from mertatalay on Vimeo.

En büyük zaferi kazandığında bir Antonius olduğunu düşün. Paris'e geldiğini ve otakın altında ve bütün insanların senin altında olduğunu düşün. ve gücün en üstünde olduğunu. yalnız kaldığın o anda "N'oldu be? şimdi n'olacak?" diyorsan kaybedensin sen, kaybetmişsin. yani o anda en büyük zaferin içinde kaybetmişsin.
peki bunun farkında olmak, yaşlı bir kızıl derilinin dediği gibi;" Hayatın bize sunamadıklarını mı sunar?" yoksa bir radyo dinleyicisinin dediği gibi "Sanat diğer tüm şeyler gibi seks için midir?".
Yaşlı bir kızıl derili ne kadar yanılabilir?

Cumburlop

Aitlik hissi nedir bilir misin?
Ben bilmiyorum...
Bilsem de sorarim ya hani... Oyle...

Gunes vardi bugun havada. Cok da sicakti ki hala sicak.
Sevmem ben sicagi... Yagmur olsun bana, kasvet olsun.
En azindan arada bir "Havadan duruldum" dedittirsin...

Cok soylendi bana icimdekileri dokmedigim...
Bu iste. Hepsi bu...
Ne olsun ki zaten daha degil mi?
Oyle...

Peki...
Sen nedir bilir misin sahiplik hissi?
Ben bilmiyorum.
Bilsem de sorar miyim? Onu da bilmiyorum...
Burasi biraz karisik cunku.

Bak yine git gellerdeyim ben.
"Onu mu desem?" diyorum, yoksa "bu nu mu yazsam?"
Yine de fazla be iki yazi bir gune...
Olsun, yazdim oldu.

Peki...
Havadaki bu koku nedir bilir misin?
Bak "ben" bunu bilirim iste!
Cok da sever icimdeki "ben" bu kokuyu...
"Taze toprak" kokusu bu!
Iste bu koku alir goturur beni...
Uzaklara.
Cok uzaklara.
Uzunca zamandir gormedigim yerlere, zamanlara, insanlara.
Bahcemize...
Babama...
Anneme...
Mavi Arabaya...
Saraycik yoluna...
Bahce sularken birden bastirip yagan yagmurun kokusuna...
Eskilere...

Simdi uykuya daldi yine o icimdeki ben...
En azindan..
Hala orada...
Iceride...
Bir yerlerde...

Havadan Sudan

Bugun;
Gunes bir kadin saci kadar parlak ve sicak,
Damarlarimda dolanan kan kadar soguk!

Bugun;
Gunes bir canliya can verebilecek kadar guclu;
Ben ise o cani alabilecek kadar cani...

Bugun;
Gunes besikte aglayan cocuk;
Ben ise emzigini vermeyen kotu adam...

Sizin anlayacaginiz bugun hava cok guzel...

Sana yazmak zor,
En zoru hemde...
Cunku sen, basma kalip laflara layik bir adam olmadin hic.
O yuzden basma kalip bir iki goz yasindan cok seni ozlemek...
Icimde biriktirdigim kelimelerden, sozlerden, acilardan bile cok...
Seni ozlemek oyle birsey ki, su gri havada, daha da grilestiriyor insani...

Zaman akiyor, zaman geciyor, zaman farkli bir bicimde isliyor...
Daha dun dedigimiz sey, yillar once olmus...
Daha dun ektigimiz agaclar, uzamis... Kocaman olmus...
Eger bilselerdi olmadigini, onlar bile egerdi boyunlarini...

Yoklugun oyle birsey ki... Hem bukuyor adamin boynunu, hem dik tutuyor.
Boynumuzu buken yoklugun,
Dik tutansa bunca zamandir varligin...
Insan bir sekilde yakistiramiyor hem senin oglun olup, hem boynunu bukmeyi kendine...

Doya doya yasadim ben seninle ama...
Kizdim, kizdirdim...
Uzdum, uzuldum...
ama hep senden birseyler aldim...
Hep birseyler koydun uzerime...
Hep ekledin kendinden bize...

Bak... Iki sene gecti...
Sensiz kocaman iki sene...
Ben hala saksi boyarken bagira cagira sarki soylemiyor olsam da
Is yaparken bagira cagira sarki soyleyenleri dinliyorum...
Ben hala kati olsam da
Yoklugun bogazimda bir dugum oluyor...

Zor iste sana yazmak...

Ne kadar cok sey var aslinda.

ama kabul et sen de...

Yakismadi sana gitmek!

En azindan bu kadar erken degil...

Gec Kalinmis bir yazi...

Hayatimin en uykusuz gunleri...
Hayatimin en yogun gunleri...
Hayatimin olmus veya olabilecek en antisosyal gunleri...
Hayatimin en stresli gunleri...
Simdi basa donup butun "gunleri" olan yerleri "geceleri" diyipte okursaniz tekrardan eger, kisa bir ozet gecmis oluruz son zamanlardaki hayatima.
Ha bir de...
Hayatimin en mutlu gunleri... geceleri...

Bir is insani bu kadar mutlu eder mi? Ediyor.. Yaptigin iste iyiysen, her gecen gun daha da iyi olmak icin kafa patlatip ve bir o kadar da kimseyi dinlemeden kafanin dikine, bildigini yaparak ilerliyorsan... Ediyor...
Kafamin dikine gitmek yeni birsey degil, bilenler takdir ederlerki.

Damarlarimda dolanan kandaki kafein oranini tahmin etmek olanaksiz artik.
Kendime hala bakmiyorum ama ben...
Eskisi gibi de degilim aslinda.
Buyuyor muyum yoksa?

Yeni seyler ogrenmek, ozellikle kendin hakkinda, harika bir duygu.
Anladim ki ben;
Yapabilecegim bir iste "Sen bunu yapamazsin" denildiginde degil,
Yapamayacagim bir iste "Sen bunu yaparsin!" denildiginde motive oluyorum!
Ben hic bir zaman insanlara ilk seferinde guvenmiyorum ama her seferinde insanlardan bana ilk seferlerinde guvenmelerini istiyorum mesela. Ne kadar bencilce degil mi?
ve ben, her seferinde "Yapamam" dedigimde anliyorum karsimdakinin bana guvendigini...
Cunku sadece "Yaparsin" deniyor...
ve ben, her guvenenden bir parca alip, her guvenene bir parca veriyorum hayatimdan...
Aslinda ben de her insan gibi cok erken kalkip, bundan cok tad alabiliyormusum.
Aslinda ben de her insan gibi basit bir seylerle mutlu olabiliyor musum yeri geldiginde...
...
Oluyor muyum acaba gercekten?
Dusunuyorum aslinda SIK SIK burasini...
"Kesin oluyorum" dersem yalan soylemis olurum.
Hayatimda yasadigim en mutlu, huzurlu gunler derken yalan soylemedim ama gelecekten daha da umitliyim ben.
Bu da bir ilk ya aslinda... Gelecek...
Sanirim eskisinden daha parlak gorunuyor artik gozume.

Birakamadim huylarim da var aslinda hala daha...
Ayaklarim yere her ne kadar bassa da bir gun hayatimda kendi tasarladigim, yaptirdigim ve dosedigim evde yasamak, yaslanmak istiyorum.
Hala daha evden cikarken "Ah surada bir Aston parcasi yatsa..." diyorum.
Hala daha salak salak gok yuzune bakip, tek basima roket yapmayi planliyorum...
ve hala daha, ne olursa olsun, guluyorum!

Evet cok calisiyorum artik ama daha cok anliyorum...
Bana verilen degeri, duyulan guveni, arkamda uzmemem gereken insanlari, kendim icin olmasa da onlar icin biraz daha zorlamam gerektigini... Cunku hepsinin emegi var su anda burada mutlu mutlu yazmamda...

Karaktere ekleme

Degistirmek istediklerine, kendinle basla once derler hep.
Cok sacma bulurum, itiraf etmeliyim.
Degismeyen cok sey var bu hayatta, degistirilmemesi gereken de.
Bir kisinin degisimi bunlara yol veremeyecektir.
Sadece dusuncem budur...

Insan kendini degistirmek icin degismelidir, bir seye hizmet icin degil.
Eminim size de oluyordur. Bir gun uyanip ki daha yataktan kalkmadan "sunu yapmaliyim" diye size ters giden birseye adim atarsiniz. Nedendir acaba?
Hic bilemiyoruz ama benim ruyalarim bana yol veriyor, gunluk ruh halimi belirliyor cogu sabah.

Ben bilmem kim neyi degistirmek istiyor da, ben kendimi degistirmeye muzikle basliyorum.
Her yeni iliskimde bu hassasiyeti gosteremesemde, her kendimi degistirmeye basladigimda listemi temizlemek oluyor ilk isim...
Yazilarima yansiyor cogu zaman bu degisim. Gorenler, bilenler, anlayanlar oluyordur.

Yine bir degisim evresindeyim sanirim. Sanirim diyorum cunku bu sefer istem disi bir muzik degisimiyle karsi karsiyayim. Bilgisayarlarda yillardir hayali kurulan "yapay zeka" olayini daha iyi anliyorum simdi...
Degisim olmasini gerektiren durumlarda ne yaptigimi dusunen bilincalti, senin degisme zamanin geldigini sana soylemeden isleme koymakta!
Film gibi degil mi?
Degismek istiyor muyum su andaki ruh halimden? Evet...
Bir caba gostermek icin cok tembelim ama...
Hep birseyler bekliyorum, "su da olsun", "bu da gelsin", "sunu da yapiveriyim" derken...
Bir bakiyorsun ve aslinda degismissin.
Degisim bir insanin karakterine ekleme olabilir mi?
Sanirim oluyor.
Adapte oluyor en azindan...

Web sitemi guncelledim bunlarin yaninda...
www.ermansinan.net

Muzik'e dikkat cekmek isterim...
Sabah uyandigim, aksam uyudugum bir "canli" bu aralar kendisi...
ve bir de bu var...
Alkollu gecelere katilan konsomatris kivaminda!

Anlarsin....

Bir gece habersiz bize gel
Merdivenler gıcırdamasın
Öyle yorgunum ki hiç sorma
Sen halimden anlarsın
Sabahlara kadar oturup konuşalım ...
Kimse duymasın
Mavi bir gökyüzümüz olsun kanatlarımız
Dokunarak uçalım.
İnsanlardan buz gibi soğudum,
işte yalnız sen varsın
Öyle halsizim ki hiç sorma
Anlarsın..

-Cahit Külebi-

Pazartesi ve Sendrom

Benim icin Pazartesi sudur:Yatakta yatip, birsey yapmayacagini bile bile erkenden kalkip, telefona bakip, mutlu olmaktir.

Sendrome, zamanin yavas yavas gecmesi, istenilen saate uzak olmasini dusundugun anda kafana vuracak olan kurektir...

Yeni, yine, yeniden....

Yoruldum
Tasindim...
Herseyi indirdim, koydum once buyuk bir araca...
Bilgisayarim en oncelikli seydi tasidiklarim arasinda...
Zordu tasimasi, icim acirdi birsey olsaydi ona...
Degerinden veya hatirasindan degil... Hani onlarin hicbiri de yok degil de...
Ne bileyim...
Bilen bilir aramdaki bagi onunla olan, zordu iste..
Zar zor tasidim zaten. Dokunmadi bile kimse...
Izin vermek mi? Asla!
Ben goturdum, ben soktum, ben taktim..
Bir de Televizyon...
Yorgana sardim onu, onune yastigimi koydum...
Birsey olmasin diye sadece...
Arkasindan da destek guzelce!
Ustune devirelecek olan tahtalari umursamadan tasidim onu ben..
Cizildi mi? Cizildi..
Ekran mi? Hayir... Sadece arkasi... Cok az o da...

Simdi yeniden basladim ya hani ben herseye..
Okula, ise, yeni eve, yeni hayata, yeni sevgiye...
Hani biraktim ya herseyi baska bir yerde...
Rahatim su anda...
Ayni esyalarla, herseyle.. Yeniden...

Cok andim adi gecenleri o evde...
Babami, abimleri, annemle tasisak bile evi, arada da annemi...
Cok sey biraktim aslinda geride...
Biraz yine benden serpistirdim uzerine biraktiklarimin cok kalmis gibi...
Yanimda olanlardan birsey hissetmesem de Serkan abime bir iki cift lafim olacak:
O kadar sey tasidim, o kadar malzeme indirip o kadar sey kutuladim ben kutulara...
O kadar cok sey birakmissin ki geriye, o kadar zorlandim ki be adam atsana onlari...
Okudugun okuldan kitap var yahu... Kim ne yapsin onu? :)

Yahu sen ki hic beni sasirtmaktan usanmayan babam, yine nasil dusundun de astin o tablolari?
Yine nasil yatirdin beni ters koseye?
Eminim hepsini civilemeden asardin da malzeme kalmamis elinde belli ki..

Serdar abimle anneme tesekkurler dilemekle beraber burda afise etmek isterim ki annemin eski ev tasima hunerleri kalmamis :)
Yok cok onceleri cok guzel yerlestiren kadin, ben kizicam diye bile olsa yapamadi ama yine iyi kotardik herseyi ikimiz... Hadi ben tas kalpli adam, soguk, kati sahsiyet... sen nasil uzuldun kim bilir cikarken oradan...

Tasindim ben, yeni bir hayata adim attim herseyimle..
Odamla, yatagimla, bilgisayarimla, esyalarimla, sevgimle...
...ama....
"En cok aklimin nakliyesiydi tasiyicilari yoran...."